Best View in Explorer 9+, Firefox 4+, Chrome 10+ or Opera 11+;
Download the new version and install:
فراخوانی ...
جریان شناسی سیاسی ایران معاصر چاپ RSS
  • جریان شناسی سیاسی ایران معاصر
    سه‌شنبه 29 مرداد 1392 ساعت 8:10

     جریان شناسی سیاسی ایران معاصرعنوان کتاب :جریان شناسی سیاسی ایران معاصر تهیه و تدوین : دکتر آیت مظفری ناشر: پژوهشکده تحقیقات اسلامی تاریخ نشر :1390 تعداد صفحه :240*جمال شهربافیکتاب « جریان شناسی سیاسی ایران معاصر» در دو بخش اصلی تعریف مفاهیم و گونه شناسی جریان های فکری و سیاسی تنظیم شده است . در این کتاب تعاریفی از اصطلاحاتی چون جریان فکری – سیاسی ، جبهه فکری –سیاسی ، جناح های فکری– سیاسی ، ائتلاف ، اپوزیسون ، حزب سیاسی ، گروه های ذی نف

     

    جریان شناسی سیاسی ایران معاصر



    عنوان کتاب :جریان شناسی سیاسی ایران معاصر
    تهیه و تدوین : دکتر آیت مظفری
    ناشر: پژوهشکده تحقیقات اسلامی
    تاریخ نشر :1390
    تعداد صفحه :240

    *جمال شهربافی

    کتاب « جریان شناسی سیاسی ایران معاصر» در دو بخش اصلی تعریف مفاهیم و گونه شناسی جریان های فکری و سیاسی تنظیم شده است . در این کتاب تعاریفی از اصطلاحاتی چون جریان فکری – سیاسی ، جبهه فکری –سیاسی ، جناح های فکری– سیاسی ، ائتلاف ، اپوزیسون ، حزب سیاسی ، گروه های ذی نفوذ ، نیرو های اجتماعی ، مکتب سیاسی ، ایدئولوژی ، تجدد گرایی دینی ، اسلام گرا ، سلطنت طلب ، ملی گرا ، التقاطی ، سنت گرا ، عرف گرا ، سکولار ، قوم گرا ، خواص ، عوام ، خودی ، غیر خودی ، متحجر ، منفعل ، اصول گرا ، اصلاح طلب و ... ارائه شده است . در بخش دوم کتاب به جریان های اسلامی ، سلطنت طلب ، مارکسیستی ، ملی گرا ، التقاطی و روشنفکری اشاره شده است .در ذیل بخش جریان اسلامی محور های مبانی فکری ، تاریخچه ،نهاد ها ، احزاب و گروه ها ، تشکل های عصر انقلاب مشروطه ، تشکل های عصر پهلوی ، تشکل های شهریور 20 تا سال 40، جمعیت فداکاران اسلام ، انجمن تبلیغات اسلامی ، کانون نشر حقایق اسلامی ، اتحادیه مسلمین ، جمعیت هواداران تشیع ، جامعه تعلیمات اسلامی ، هیئت قائمیه ،مجمع مسلمانان مجاهد ، انجمن حجتیه ، حزب برادران ، هیئت علمیه ، نهضت خداپرستان سوسیالیست، انجمن پیروان اسلام ، انجمن پیروان قرآن ، فدائیان اسلام ، تشکل های اسلامی خارج از حوزه علمیه ، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ، جامعه روحانیت مبارز پرداخته شده است .همچنین ذیل عنوان « تشکل های اسلامی عصر جمهوری اسلامی » به مواردی چون جریان انقلابی حزب الله ، خط امام ، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ، حزب جمهوری اسلامی ، حزب جمهوری خلق مسلمان ، دفتر تحکیم وحدت ، گروه مهدی هاشمی ، جمعیت زنان جمهوری اسلامی ،انصار حزب الله ، جمعیت دفاع از ارزش ها ، جامعه اسلامی مهندسین ، خانه کارگر ، حزب اسلامی کار ، حزب همبستگی ایران اسلامی، مجمع نیروهای خط امام ، حزب تمدن ایران اسلامی ، جمعیت ایثار گران انقلاب اسلامی ، حزب کارگزاران سازندگی ، جبهه دوم خرداد ، حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی ، اصول گرایان و حزب اعتماد ملی اشاره شده است .
    جریان سیاسی یک حرکت سیاسی پویا و زنده است که با برخورداری از ایدئولوژی مشخص و گرایش های فکری درونی به مدد رهبران خود بر اقشار مختلف جامعه تاثیر می گذارد و جبهه ، جناح ، حزب ، سازمان یا نهاد و گروه ویژه خود را بنیان می نهد .هدف نهایی جریان های سیاسی ، کسب قدرت و استقرار نظام سیاسی مورد نظر است که آن را از طریق راهبرد ها و راهکار های مختلف پی می گیرند .شناخت صحیح مسائل سیاسی هر جامعه و تحلیل درست از وقایع بدون شناخت ماهیت جریان های فکری – سیاسی ناممکن است به ویژه این که می دانیم جریان ها از حیث وابستگی یکسان نیستند مطابق با کتاب « جریان شناسی سیاسی ایران معاصر »آنان را می توان به دو دسته تقسیم کرد .اول جریان فکری –سیاسی مستقل ، این جریان برامده از متن اجتماع ، مردمی و بدون وابستگی به دولت های بیگانه یا فاسد است مانند جریان اسلامی .دوم جریان فکری های سیاسی وابسته که خود این دسته به دو گروه تقسیم می گردد .گروه نخست جریان وابسته به دولت نامشروع داخلی است این جریان از سوی دولت غیر مردمی حاکم تشکیل شده و از احزاب ، گروه ها و نهاد های ان حمایت و پشتیبانی سیاسی ، فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی صورت می گیرد . در مقابل نیز آن جریان ، پیرو و توجیه گر نظام حاکم است .گروه دوم جریان وابسته به دولت اجنبی است این جریان از سوی قدرتهای خارجی اعم از همسایه ، منطقه ای یا جهانی تشکیل ، راه اندازی و حمایت می شود و توجیه گر اعمال و سیاست دولت حامی بوده و در راستای منافع قدرت بیگانه و ضد منافع ملی گام بر می دارد . درک درست مسائل سیاسی جامعه وامدار شناخت این جریان هاست .راه یافتن اینکه هر جریان از چه ماهیت فکری برخوردار است و نقاط ضعف و قوت آن چیست به ویژه برای نسلی که از تاریخ رویش ، پویش و خیزش جریان ها اطلاع کافی ندارد بسیار ضروری است . کتاب « جریان شناسی سیاسی ایران معاصر » در صدد است به اختصار مبانی فکری ، مواضع و دیدگاه های جریان های ششگانه اسلامی ، سلطنت طلب ، مارکسیستی ، ملی گرای لیبرال ، التقاطی و روشنفکری را معرفی کند و عملکرد جریان های انحرافی و کژی های آنها را بیان دارد .
    اصلاح طلبی در گفتمان انقلاب اسلامی جزء متن اسلام است و چنان که در کلام رهبر معظم انقلاب نیز آمده است «اصلاح طلبی از شاخصه های اصلی اصول گرایی اسلامی است .» اصلاحات اصول گرایانه و اصول گرایی مصلحانه در هم تنیده اند در این زمینه در کتاب حاضر می خوانیم «اصلاح طلبی در گفتمان انقلاب اسلامی تحول و دگرگونی در فرد ، جامعه و دولت بر اساس مبانی ، اصول و ارزش های اسلامی است و در صدد است تا هر فسادی را ریشه کن کند با توجه به این تعریف اصلاح طلبی مختص به اقدام دولت حاکم نیست هم چنین هیچ گاه انقلاب در دین و مذهب را منظور ندارد البته خرافات و افکر انحرافی ، التقاطی و متحجر را نشانه می گیرد . اصلاح طلبی اسلامی در مقابل انقلاب نیز قرار ندارد و منحصر در روش مسالمت آمیز نیست بلکه هر اقدام ضد فساد و افساد به منظور به سامان کردن امور از سوی دولت و مردم با روش انقلابی یا مسالمت آمیز در چهارچوب اسلام صورت گیرد ، اصلاح طلبی نام دارد .پس از انبیا ، امامان بزرگوار شیعه سرآمد جریان اصول گرایی و اصلاح طلبی در تاریخ بوده اند و در این میان پرچم اصلاح طلبی اصول گرایانه حسین ابن علی ( ع) برای همیشه بر فراز تاریخ در اهتزاز است .» ( ص 39 کتاب )
    با مطالعه کتاب « جریان شناسی سیاسی ایران معاصر»به این نتیجه می توان رسید که بزرگ ترین و اصیل ترین جریان سیاسی در کشور ما جریان اسلامی است .جریان اسلامی جریانی است که از نظر ایدئولوژیک ریشه در اسلام ناب محمدی یعنی تشیع دارد که پس از ورود به ایران ، روح تشنه اقشار مختلف جامعه را سیراب کرده است این جریان که جریان همیشگی تفکر سیاسی در ایران بوده است در شرایط مختلف تجلیات گوناگونی داشته است و جنبش های عظیم ضد استبدادی و ضد استعماری را سامان داده است رهبری جریان اسلامی در وهله نخست بر عهده معصومان ( ع) است و سپس در عصر غیبت کبری (عج) بر عهده فقهای عادل می باشد .هدف این جریان حفظ، ترویج و حاکمیت اسلام در ایران می باشد .با شکست نهضت مشروطه و اختلاف در رهبری جریان اسلامی این جریان تاحدود زیادی تضعیف شد اما به دلیل اصالت و نفوذش در جامعه هم چنان از قدرت بالایی برخوردار بود .جریان اسلامی که تا عصر مشروطه بیشتر با استبداد داخلی و استعمار خارجی درگیر بود در این برهه با جریان های سیاسی –فکری دیگری که از دنیای غرب وارد شده بودند ، روبه رو شد . با به وجود آمدن استبداد کبیر رضا خانی ، رهبران جریان اسلامی یعنی مراجع بزرگی چون آیت الله شیخ عبد الکریم حائری (بنیان گذار حوزه علمیه قم ) و آیت الله بروجردی سیاست حفظ نهاد روحانیت و عمق بخشیدن به فعالیت های علمی را در پیش گرفتند .این سیاست تلاش رضا شاه را را که می خواست جریان اصیل اسلامی به رهبری روحانیت شیعه را از میان بردارد ، ناکام کرد و هم چنین زمینه را برای پرورش کادر رهبران انقلابی برای انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی فراهم ساخت .جریان اسلامی به رهبری علمای بزرگی هم چون آیت الله شهید مدرس ، ایت الله کاشانی ، شهید نواب صفوی و مراجع عظام ادامه یافت تا سرانجام امام خمینی (ره) در سال 1341 در عصر محمد رضا پهلوی در راس آن قرار گرفت .جریان های سیاسی مارکسیستی ، ملی گرایی لیبرال و التقاطی ناتوانی خود را در مقابله با جریان سلطنت طلب حاکم به وضوح نشان داده بودند در این هنگام بود که جریان اسلامی به رهبری امام خمینی ( ره )مبارزه خود را با هدف سرنگونی نظام استبداد شاهنشاهی ، کوتاه کردن دست دشمنان استعمارگر خارجی مانند آمریکا از ایران و حاکمیت اسلام در کشور آغاز کرد .
    در بخشی از کتاب آمده است :«جریان اسلامی با اعتقاد به خدای واحد ، مرجع اقتدار و قدرت در نظام هستی اعم از تکوین و تشریع را خداوند می داند بر این اساس حق حاکمیت ، ولایت و اطاعت تنها از آن او و کسانی است که او اجازه داده است از این منظر هر گونه شائبه امانیسم یا انسان محوری نفی می شود در عین حال از جمله اصول جریان اسلامی مردم سالاری دینی است بر این اساس مردم سالاری مطلق یا جمهوری مطلق به گونه ای است که در ان مردم در مقابل اسلام بایستند مردود است البته حاکمیت مردم در تعارض با حاکمیت خداوند نیست و در عرض ان قرار ندارد . دین با مردم سالاری کاملا سازگار است . مردم از طریق شرکت در انتخاب های گوناگون براساس ضوابط شرعی ، مسئولان نظام سیاسی اعم از رهبر ، رئیس جمهور ، نمایندگان مجلس ، اعضای شوراهای شهر و روستا را به طور مستقیم یا غیر مستقیم بر می گزینند . در واقع جریان اسلامی با تاکید بر کرامت مردم و اعتبار والای آرای مردمی برای آنها در همه مراحل استقرار نظام سیاسی نقش قائل است .»
    منبع: دیدبان



    کتب
    شماره مطلب: 23157
    دفعات دیده شده: 3692 | آخرین مشاهده: 9 ساعت پیش