Best View in Explorer 9+, Firefox 4+, Chrome 10+ or Opera 11+;
Download the new version and install:
فراخوانی ...
 
یکشنبه 2 اردیبهشت 1397 | الاحد 6 شعبان 1439 | Sunday 22 April 2018
عملیات روانی
آمریکا فدای اسرائیل نسخه چاپی RSS
  • آمریکا فدای اسرائیل آمریکا فدای اسرائیل
    دوشنبه 9 بهمن 1396 ساعت 9:46

    بررسی تحلیلی علت هزینه های سنگین ایالات متحده در مسیر تامین منافع رژیم صهیونیستی؛مساله جالب در این میان، نحوه پرداخت این کمک مالی از سوی واشنگتن به تل آویو است. از سال 1991 میلادی و با تصویب کنگره، اسرائیل

    بررسی تحلیلی علت هزینه های سنگین ایالات متحده در مسیر تامین منافع رژیم صهیونیستی؛
    مساله جالب در این میان، نحوه پرداخت این کمک مالی از سوی واشنگتن به تل آویو است. از سال 1991 میلادی و با تصویب کنگره، اسرائیل کمک سالانه دریافتی از آمریکا را ابتدای هر سال به صورت تمام و کمال دریافت می کند؛ یعنی دولت مستقر در کاخ سفید باید در ابتدای سال مالی خود دست به استقراض از منابع خارجی به منظور تامین منابع لازم برای کمک هنگفت به رژیم صهیونیستی بزند.

     یکی از سوالات رایج در میان نخبگان آمریکایی که به طور گسترده در محافل دانشجویی و آکادمیک مطرح می شود ولی هیچوقت پاسخی دقیق و شفاف به آن داده نمی شود و همواره در هاله ای از ابهام باقی می ماند، «هزینه – فایده حمایت تام و تمام واشنگتن از تل آویو» است؛ سوالی که از سوی بزرگانی چون «نوام چامسکی»، استاد دانشگاه ام.آی.تی هم پرسیده شده ولی جوابی از سوی سیاستمداران به آن داده نشده است.

     

    براساس گزارش مرکز پژوهش های کنگره ایالات متحده، کمک های نظامی آمریکا به اسرائیل برابر با 53 درصد تمامی کمک های نظامی خارجی این کشور است. در حالی که آمریکا به دلیل بدهی حدود 20 تریلیون دلاری خود تبدیل به مقروض ترین کشور جهان شده است، ایالات متحده به صورت میانگین، سالانه سه میلیارد دلار به صهیونیست ها کمک مالی اعطا می کند. در واقع این کمک های نظامی، هم اکنون برابر با یک پنجم بودجه نظامی رژیم صهیونیستی است. حدود سه چهارم این کمک ها (74 درصد) صرف خرید تجهیزات نظامی از شرکت های آمریکایی شده و از مابقی آن نیز برای خرید تجهیزات جنگی از شرکت های مستقر در فلسطین اشغالی استفاده شده است.

     

    مساله جالب در این میان، نحوه پرداخت این کمک مالی از سوی واشنگتن به تل آویو است. از سال 1991 میلادی و با تصویب کنگره، اسرائیل کمک سالانه دریافتی از آمریکا را ابتدای هر سال به صورت تمام و کمال دریافت می کند؛ یعنی دولت مستقر در کاخ سفید باید در ابتدای سال مالی خود دست به استقراض از منابع خارجی به منظور تامین منابع لازم برای کمک هنگفت به رژیم صهیونیستی بزند.

     

    نظرسنجی موسسه معتبر و مشهور «گالوپ» در سال 2014 نشان داد که تنها 50 درصد از جوانان بین 18 تا 34 سال علاقه ای نسبت به پیگیری اخبار درباره منازعات صهیونیست ها و فلسطینی ها از خود نشان می دهند که در میان 50 درصد دیگر هم، اسرائیل گزینه مطلوبی برای حمایت شناخته نمی شود.

     

    «برنی سندرز»، نامزد حزب دموکرات برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری 2016 هم که با سخنان ضداسرائیلی خود توانسته بود جوانان را تهییج و با خود همراه کند، در یکی از سخنرانی های خود با انتقاد جدی از رفتار رژیم صهیونیستی و حمایت همیشگی کاخ سفید از آن، گفت: «مردم آمریکا بر روی یک موضع واحد تاکید دارند و آن، این است که هر چیزی که بنیامین نتانیاهو یا دیگر مقامات اسرائیل می گویند، لزوما صحیح نیست و ما نباید برای آن هزینه بدهیم.»

     

    همین ایجاد تضاد میان منافع ملی آمریکا و حمایت از اسرائیل، زمینه ساز شکل گیری سوالی شده که در ابتدای متن پرسیده شد: «قیمت حمایت آمریکا از اسرائیل چه اندازه است و چرا با وجود اختلاف بر سر نحوه مدیریت منابع مالی و سیاسی برای ارتقای سطح زندگی مردم، هیچ اختلافی بر سر حمایت همه جانبه از صهیونیست ها – حتی به قیمت صدمه دیدن منافع ملی آمریکا – وجود ندارد؟»

     

    پاسخ های متعددی به این سوال وجود دارد اما اصلی ترین محور، ساختار نظام سرمایه داری و «اصالت پول» است. در مکانیزمی که لیبرال ها برای نظام کاپیتالیسم در نظر گرفته اند، اقتصاد به عنوان یک عامل اصلی در زمینه تعیین جهت گیری ها و سیاست گذاری های هر حکومتی مطرح است و اساسا دیپلماسی، شعبه ای از تامین منافع اقتصادی کشورها تعریف می شود.

     

     

    با این پیش زمینه، باید دانست که صاحبان اکثر قریب به اتفاق موسسات و شرکت های بزرگ و اصطلاحا مادر در رژیم صهیونیستی، کسانی هستند که شرکت ها و مراکز اقتصادی کوچک و متوسط در آمریکا را هدایت و مدیریت می کنند؛ یعنی ایجاد وابستگی مشترک میان منافع اقتصادی اسرائیل و منافع اقتصادی آمریکا، یک رویکرد جاری و واقعی است.

     

    بنابراین هر چه در صنایع و موسسات اقتصادی آمریکا هزینه شود، گویا در خاک فلسطین اشغالی به بار نشسته است. همچنین این وابستگی متقابل سبب شده تا سیاستمداران آمریکایی برای جلب حمایت موسسات اقتصادی در داخل این کشور – که اکثرا دارای صاحبان اسرائیلی و صهیونیست هستند – مجبور به تامین نظر آنها یعنی حمایت بی چون و چرا از اسرائیل و سیاست های آن باشند.

     

    علاوه بر موضوعات اقتصادی که البته مهمترین دلیل یکپارچگی ساختار سیاسی واشنگتن و تل آویو – فارغ از هر دولت و هر حزب – به شمار می آید، نقشه راهبردی ایالات متحده برای منطقه غرب آسیا و شمال آفریقا نیز سبب شده تا جایگاه اسرائیل در منظومه سیاست خارجی کاخ سفید به شدت ارتقا یافته و همین مساله موجب قربانی شدن منافع مردم آمریکا به پای سیاست های کشورگشایانه دولت های مختلف این کشور شده است.

     

    در حقیقت جایگاه اسرائیل در سیاست خارجی فعلی آمریکا همان جایگاه ایران در مانیفست این کشور در دوران پهلوی است؛ تا جایی که برخلاف رویکردهای ملی ایالات متحده، هزینه های هنگفتی در مسیر تجهیز شاهنشاهی ایران به سلاح های مختلف جنگی و همچنین توسعه برنامه اتمی آن صورت می گرفت تا ژاندارم منطقه، نماینده واشنگتن و نه هیچ کشور دیگری، باشد؛ جایگاهی که پس از انقلاب اسلامی ایران، به صهیونیست ها محول شده است.

     در مجموع اینگونه به نظر می رسد که پیوند خوردن ساختارهای سیاسی و اقتصادی اسرائیل و آمریکا، شرایط را به سمتی هدایت کرده که نازهای کودک لوسی به نام تل آویو به طور کامل در واشنگتن خریدار دارد و اصلا هم مهم نیست که بهای این همراهی، چه هزینه سنگینی برای مردم این کشور به همراه داشته باشد.

    مهدی خانعلی زاده - رجانیوز:



    خبر
    شماره مطلب: 24593
    دفعات دیده شده: 327 | آخرین مشاهده: 1 روز پیش